Kącik offtopowy - rozmowy wszelakie.

Tak jak piszesz
Ten odbiornik to Echo produkcji PZT.
Ulubiona zabawka mojej mamy i cioci.
Krótko przed wojną zmieniony na Philipsa.

Bardzo mało polskich odbiorników przetrwało II wojnę.
Zarządzeniem władz niemieckich należało radia oddać.
Philips o którym wspominałem przetrwał wojnę tylko dlatego że nie było go komu oddać.
Babcia opuściła Toruń zanim wkroczyli Niemcy.
Gdy wróciła okazało się, że w domu zakwaterowano żołnierzy niemieckich.
Po wyzwoleniu Torunia dalej nie mogła zamieszkać, bo tym razem wojsko radzieckie zajęło dom.
Dopiero w 1946 roku dziadkowie wrócili do siebie i o dziwo radio stało tak jak w 1939 roku.
Ja je jeszcze pamiętam z początku lat 60-ych bo dziadek zawsze wieczorem mnie pytał czy uziemiłem antenę.
Żywota dokonał ten Philips za sprawą mojej ciekawości kiedy to wylądował na strychu.
A tu jeszcze jedna fotka z rodzinnego albumu.

Wygląda jak Echo 121 z okrągłym logiem PZT w górnym lewym rogu.

Dawno temu mieli fajne pomysły na skrzynki do radiodbiorników.

PS
Mała zagadka. Jak wabi się kot ze zdjęcia?
Zwróćcie uwagę na ten "wąs"!
Nie mylić z wibrysami.