Wzmacniacze

Polkat Fonet

Jest to wzmacniacz mowy montowany w autobusach wycieczkowych, wprowadzony prawdopodobnie równolegle ze wzmacniaczem Rondo 2 w okolicach 1977 roku. Posiada prostą, tranzystorową konstrukcję. Współdzieli z Rondo szeroki zakres obsługiwanych impedancji oraz napięć zasilania od których zależy moc wyjściowa. Zastosowano w nim automatyczny układ jednakowego wzmacniania mowy niezależnie od odległości ust od mikrofonu. Nietypowo, nie posiadał jakichkolwiek nakładek na potencjometry które były schowane wewnątrz wzmacniacza. Sprzedawany w zestawie z mikrofonem MDO-12. Spotykany w czarnej lub czerwonej czcionce.

  • Napięcie zasilania: 12-42V
  • Pasmo przenoszenia: 200-8000Hz
  • Moc maksymalna: 40W
  • Czułość: 300µV
  • Impedancja: 2-15Ω
8d1a67974e9ea91fbb0c28fb6d57.jpg

Polkat Rondo 2

Wzmacniacz akustyczny, domyślnie do montażu w autobusach. Jak na swoją klasę jest dość rozbudowany i uniwersalny. Posiada osobną regulacje na niskie i wysokie tony oraz mikser sygnałów z urządzeń zewnętrznych i mikrofonu. Z przodu znajduje się gniazdo do przyłączenia magnetofonu lub mikrofonu, oraz wtyk z tyłu dla radia i głośników. Charakterystyczną cechą jest szeroki zakres napięcia jakiego można użyć do zasilania wzmacniacza i obsługa praktycznie wszystkich impedancji głośników co umożliwiało wiele różnych połączeń. Moc urządzenia jest zależna od wartości napięcia zasilania. Maksymalnie jest to 40W przy 2Ω
Bywał również małoseryjnie montowany w drewnianej obudowie z radiem samochodowym Unitra Safari. Produkowany od 1977/78 roku.

  • Moc wyjściowa: 4-40W
image.jpg

Polkat Forte 101

Mało znany przedstawiciel z serii Forte. Wprowadzony w połowie lat 80, jako następca starszego 101s. Sam wzmacniacz jest zupełnie nową konstrukcją w porównaniu do poprzednika, a elektrycznie jest bardzo podobny do równolegle wprowadzonego Forte 201, odróżniają go jednak pewne szczegóły. Zasilanie zrealizowano na jednym, mocniejszym transformatorze, zmieniono wartość filtracji jak i pomniejsze różnice w elektronice. Tak jak w 201, zastosowano w nim również zabezpieczenia przeciw przeciążeniowe i termiczne. Wciąż obsługiwał radiowęzeł w technice 30, 60 i 120V. Mimo innej konstrukcji, parametry poza impedancją pozostały bez zmian w stosunku do starszego modelu.

  • Pasmo przenoszenia w wyjściach kolumnowych: 50Hz-20kHz

Polkat Akord 40 i 41

W prostej linii, jest to monofoniczna wersja wzmacniacza Akord Stereo Hi-Fi. W założeniach prosty wzmacniacz radiowęzłowy z możliwością podpięcia kolumny. Mniejszy gabarytowo, pozwalał na podłączenie magnetofonu, mikrofonu, tunera, gramofonu magnetycznego i piezoelektrycznego. Z wersji stereofonicznej ostał się filtr prezencyjny dla toru mikrofonowego. W przeciwieństwie do "bogatego" kuzyna, pozwalał na prace w linii radiowęzłowej w napięciu 30 jak i 120V. Miał jedno gniazdo głośnikowe, jednakże przez brak osobnej regulacji, nie nadawało się do podsłuchu linii. Moc to 40W przy 4Ω

polkat_akord_40_0.jpg

Polkat Forte 201

Forte 201, to ostatni i najmocniejszy wzmacniacz z serii Forte produkowanych przez zakład Mechaniczno-Elektroniczny "Polkat" we Wrocławiu. Najważniejszą zmianą w stosunku do swojego poprzednika- Forte 101s, było zwiększenie mocy ze 100 do 200W przy 8Ω. Wiązało to się ze zmianami w układzie elektronicznym i zastosowaniem mocniejszych tranzystorów, najczęściej spotyka się Czechosłowackie KD 503 używanych między innymi we wzmacniaczach z rodziny Eltron, produkowanych przez zakład Unitra-Eltra. Forte 201 tak samo jak swój poprzednik słynie z niezawodności i odporności na przeciążenia, duże radiatory pozwalają na dobre odprowadzanie ciepła mimo mało przewiewnej obudowy.

1 2_f.jpg

WS-6010 i WS-6020

Wzmacniacze WS-6010 i WS-6020 stanowiły element zestawu ZM-6000

WS-6010 był wzmacniaczem z wbudowanym układem ambiofonicznym identycznym jak w OR-5102 z wielopozycyjnym przełącznikiem balansu pomiędzy kanałami tylnymi a przednimi, WS-6020 nie posiadał tej funkcji.

Dane techniczne:

  • Moc wyjściowa: 2×30W (znamionowa) / 2×45W (muzyczna)
  • Impedancja: 4Ω
  • Pasmo przenoszenia: 30÷22.000 [Hz]
  • Współczynnik S/N: >58dB (przy mocy 50mW)
  • Zniekształcenia nieliniowe: <0,15%
  • Wejścia: tuner, magnetofon 1 / 2, gramofon, uniwersalne
  • Wymiary: 483×225×132 [mm]
  • Waga: 12,5kg
ZM-6000 WS-6010.jpg

Fonica W-25, W-35, W-45 i W-60

W-25. W-35, W-45 i W-60 produkcji Foniki to wzmacniacze wyprodukowane w małej serii, miały być rozwinięciem wzmacniaczy WS-303, WS-403 i WS-503.

Dane techniczne:

  • Czułość / impedacja wejściowa:
    • Gramofon z wkładką magnetyczną: 3mV / 47kΩ
    • Tuner: 200mV / 47kΩ
    • Wejście Universalne: 200mV / 47kΩ
    • Magnetofon: 220mV / 47kΩ
    • Magnetofon ×2: 220mV / 80kΩ
  • Pasmo przenoszenia: 30Hz÷35kHz
  • Wpółczynnik zniekształceń nieliniowych: 0,3%
  • Tłumienie przesłuchu między kanałami: 50dB
  • Wyjście słuchawkowe: 1mW @ 400Ω
W series.jpg

Fonica M1000

Cytat z Radioamatora 1975 numer 5 "Wzmacniacz kwadrofoniczny M1000 Fonica o mocy 30W i zniekształceniach mniejszych od 0.5% oraz dekoder sq. Pasmo odtwarzania 18 ÷ 35000Hz"

Wzmacniacz zaprezentowano na wystawie

Cytat:

"[..] poświęconej najnowszym opracowaniom zakładów przemysłu maszynowego obejmującym wyroby powszechnego użytku [..]"

M1000 zdjęcie

Polkat Moderato 401

Monofoniczny wzmacniacz estradowo-radiowęzłowy. Skonstruowany przez inżynierów z wrocławskich zakładów Polkat w 1974r.
Wzmacniacz miał być tańszą, mniejszą alternatywą dla serii Forte. Konstrukcja elektroniczna jest typowym rozwiązaniem dla tranzystorów 2n3055 produkcji Thungsram, bądź częściej spotykane KD502 produkcji Tesli. Układ zasilania podobny do tego w Akordzie stereo i jego odmianach. W środku znajdziemy również transformator do zasilania zestawów głośnikowych radiowęzłowych w technice 30 lub 120V. Nie zastosowano dedykowanego złącza pod radiowęzeł a gniazda WG-2. Przedwzmacniacz prosty, dość ubogi w porównaniu do innych produktów Wrocławskich zakładów. Produkowany od 1978 do prawdopodobnie końca lat 70 w liczbie około 15 tysięcy egzemplarzy.

20170407_152824.jpg

Eltra Gran ZN-30

Wzmacniacz estradowy do zastosowań gitarowo-klawiszowych.

Budowa wewnętrzna nie wiele różni się od Eltrona 30, więc jest to podwersja. Cały koniec mocy jest zapożyczony z Eltrona, różnią się przedwzmacniaczem z wejściami na konkretne sprzęty. Niezależna regulacja każdego z wejść zapewniała możliwość szybkiej korekty brzmienia oraz wejścia duży jack dla gitar.

Parametry techniczne zbliżone również do konstrukcji Eltron 30. Produkcja odbywała się w latach 1975-1988.

20170407_152040.jpg