Konstrukcje popularne

Polkat Bistro i Bistro 2

Wzmacniacze mikrofonowe z rodziny Bistro, służyły do wzmacniania komunikatów głosowych w pomieszczeniach o małej kubaturze, bądź znacznym oddaleniu od siebie. Wyróżniała je prosta konstrukcja i intuicyjna obsługa.

Bistro- Produkowany był w drugiej połowie lat 70-tych. Pozwalał na podłączenie dwóch grup głośnikowych, których załączenie sygnalizuje zapalona żarówka. Pojedyncze gniazdo mikrofonowe, regulowane potencjometrem. Stylistyka pochodna od wzmacniacza Moderato. Moc to 4 W przy 8 Ω

ZDZ Pulpit Sterujący 100BIS

Przedwzmacniacz lampowy produkcji Wojewódzkiego Zakładu Doskonalenia Zawodowego z Wrocławia, składany przez uczniów w ramach praktyk i finansowania szkoły. Stanowił on element składowy zestawu elektroakustycznego ze wzmacniaczem BIS 100/101. Posiada pięć wejść, w tym dwa mikrofonowe i osobną regulację basu/sopranu. Monofoniczny, umożliwia podłączenie dwóch wzmacniaczy poprzez wyjście 0,5 V. Występował w kilkunastu wersjach kolorystycznych, widywano czarny, niebieski, zielony, kremowy i czerwony. Produkowany od lat 70-tych do początku 80-tych. Sprzedawano go głównie do fabryk, gdzie pracował w radiowęźle. Obecnie rzadko spotykany. Łącznie wyprodukowano do 5 000-10 000 egzemplarzy.

  • Zastosowane lampy:
  • 3 x EF86
  • 3 x ECC86
  • 1 x EM84
271393007_192091259774654_8244776914003263491_n.jpg

Diora D-400

Odbiornik lampowy prawdopodobnie na eksport do Wielkiej Brytanii, FM 88 - 108 MHz

unitra.jpg

Tabela starszych głośników ZWG Tonsil

Tabela pochodzi z książki Aleksandra Witorta "Zestawy głośnikowe", wydawnictwo NOT-SIGMA 1986

tabela_zwg.jpg

Polkat Fonet

Jest to wzmacniacz mowy montowany w autobusach wycieczkowych, wprowadzony prawdopodobnie równolegle ze wzmacniaczem Rondo 2 w okolicach 1977 roku. Posiada prostą, tranzystorową konstrukcję. Współdzieli z Rondo szeroki zakres obsługiwanych impedancji oraz napięć zasilania od których zależy moc wyjściowa. Zastosowano w nim automatyczny układ jednakowego wzmacniania mowy niezależnie od odległości ust od mikrofonu. Nietypowo, nie posiadał jakichkolwiek nakładek na potencjometry które były schowane wewnątrz wzmacniacza. Sprzedawany w zestawie z mikrofonem MDO-12. Spotykany w czarnej lub czerwonej czcionce.

  • Napięcie zasilania: 12-42 V
  • Pasmo przenoszenia: 200-8000 Hz
  • Moc maksymalna: 40 W
  • Czułość: 300 µV
8d1a67974e9ea91fbb0c28fb6d57.jpg

Polkat Rondo 2

Wzmacniacz akustyczny, domyślnie do montażu w autobusach. Jak na swoją klasę jest dość rozbudowany i uniwersalny. Posiada osobną regulacje na niskie i wysokie tony oraz mikser sygnałów z urządzeń zewnętrznych i mikrofonu. Z przodu znajduje się gniazdo do przyłączenia magnetofonu lub mikrofonu, oraz wtyk z tyłu dla radia i głośników. Charakterystyczną cechą jest szeroki zakres napięcia jakiego można użyć do zasilania wzmacniacza i obsługa praktycznie wszystkich impedancji głośników co umożliwiało wiele różnych połączeń. Moc urządzenia jest zależna od wartości napięcia zasilania. Maksymalnie jest to 40 W przy 2 Ω
Bywał również małoseryjnie montowany w drewnianej obudowie z radiem samochodowym Unitra Safari. Produkowany od 1977/78 roku.

  • Moc wyjściowa: 4-40 W
image.jpg

Diora Trubadur 20307

Unitra Diora "Trubadur" to stacjonarny lampowy odbiornik radiofoniczny z wbudowanym gramofonem produkowany w roku 1970.
Część elektryczna odbiornika oparta na odbiorniku Relax II.

Zakresy fal:

  • K II - 12:22 Mhz
  • K I - 6:10 MHz,
  • D - 150:315 kHz,
  • S - 550:1600 kHz,
  • U - 65:73 MHz.

Lampy:

  • ECC85
  • ECH81
  • EBF89
  • ECL86
  • EM84 "Magiczne oko"

Gniazda:

  • Antenowe AM i FM
  • Głośnik dodatkowy
  • Uziemienie
  • Gramofon
  • Magnetofon
trubadur_1.jpg

Polkat Forte 101

Mało znany przedstawiciel z serii Forte. Wprowadzony w połowie lat 80-tych, jako następca starszego 101s. Sam wzmacniacz jest zupełnie nową konstrukcją w porównaniu do poprzednika, a elektrycznie jest bardzo podobny do równolegle wprowadzonego Forte 201, odróżniają go jednak pewne szczegóły. Zasilanie zrealizowano na jednym, mocniejszym transformatorze, zmieniono wartość filtracji jak i pomniejsze różnice w elektronice. Tak jak w 201, zastosowano w nim również zabezpieczenia przeciw przeciążeniowe i termiczne. Wciąż obsługiwał radiowęzeł w technice 30, 60 i 120 V. Mimo innej konstrukcji, parametry poza impedancją pozostały bez zmian w stosunku do starszego modelu.

  • Pasmo przenoszenia w wyjściach kolumnowych: 50 Hz-20 kHz

Warel "Tukan 1"

Radiotelefon "Tukan 1" jest nowoczesnym urządzeniem nadawczo-odbiorczym, którego produkcję rozpoczęto w 1980r. w Zakładach Elektronicznych Warel. Jest przystosowany do pracy w paśmie częstotliwości 26,960÷27,280 MHz.

warel_tukan1_0.jpg

ZDZ Rzeszów UMT-6

Uniwersalny Mikser Tranzystorowy, to monofoniczny mikser zaprojektowany na potrzeby szkół i ich radiowęzłów.

Urządzenie Posiada sześć kanałów, w tym trzy mikrofonowe i po jednym na magnetofon, tuner i adapter piezoelektryczny. Jedno wyjście sumy, wbudowany wzmacniacz podsłuchowy o oporności 8Ω, i obejmujący wszystkie kanały razem. Osobna regulacja niskich i wysokich tonów. W zależności od roku produkcji, model spotyka się z co najmniej trzema różnymi modelami wskaźników wysterowania, zmieniła się również żarówka sygnalizująca załączenie miksera.

Sprzęt prosty w konstrukcji, używany najczęściej w kooperacji z końcówkami mocy spółdzielni "Elektronika" lub wzmacniaczami Polkata. Produkowany co najmniej od 1982, prawdopodobnie do 1989.

zdz_umt6_0.jpeg