Konstrukcje popularne

ZRK "Rozyna"

Radioodbiornik klasy popularnej wdrożony do produkcji w ZRK w latach sześćdziesiątych XX w. Była to superheterodyna zbudowana na trzech lampach. Odbiornik zasilany był z autotransformatora co zmniejszało koszty produkcji. Suwak służący do zmiany zakresu umieszczono na bocznej ścianie odbiornika (poruszał on obrotowym przełącznikiem zakresów umieszczonym pod spodem chassis). Rozyna została wyposażona w antenę ferrytową umożliwiającą odbiór stacji lokalnych na falach długich i średnich. Odbiornik produkowano w dwóch wersjach obudowy, bakelitowej i drewnianej (widoczna na zdjęciu). Występowały także przynajmniej dwa rodzaje skali do tego odbiornika. Jedna posiadała logo ZRK, natomiast wersja prostsza była go pozbawiona.

Dane techniczne:

    zrk_rozyna_3.jpg

    Eltra MKR-1251 "Jola" i "Jola 2"

    Jola MKR 1251 była produkowana przez zakłady Unitra Eltra w Bydgoszczy od 1973 roku jako pierwszy polski radiomagnetofon przenośny. W konstrukcji odbiornika wykorzystano licencyjny magnetofon kasetowy ZRK MK-125 i MK-125ic. Odbiór radiowy na zakresach fal długich, średnich i UKF. Wysuwana z boku (trochę za krótka) antena teleskopowa nie zapewniała najlepszego odbioru na zakresie UKF. Parametry i funkcje magnetofonu były tożsame z MK125. Zasilanie z 6. baterii R20 1,5V (łącznie 9 V, wsuwanych po 3 szt.

    20230512_225008.jpg

    Fonica WG-415 "Lux"

    WG-415 "Lux" jest gramofonem klasy popularnej, przeznaczonym do odtwarzania płyt monofonicznych i stereofonicznych (jako nagrań mono przez własny wzmacniacz lub stereo przez zewnętrzny) z prędkościami 33 1/3 i 45 obr/min. Gramofon wyposażono w gniazdo magnetofonowe, pozwalające nagrywać nagrania na taśmę, oraz gniazdo sygnałowe wyjścia do zewnętrznego wzmacniacza. Wbudowany wzmacniacz o mocy 2 W, wyposażony w regulację barwy, pozwala na odsłuch z zewnętrznego głośnika bez potrzeby posiadania zewnętrznego wzmacniacza. W gramofonie zastosowano przetwornik piezoelektryczny typu UF-50 z szafirową igłą. Zamiennie można stosować przetworniki UF-70 lub T-25 (Telefunken, pierwowzór UF-50).

    Dane techniczne:

    • Napięcie zasilania: 220 V; 50 Hz.
    Fonica WG-415 zdjęcie

    Tonsil ZgC 20-8-511

    Zestaw ZgC 20-8-511 jest jednodrożnym zestawem typu compact. Oznaczony jest także jako Sat 3.4. Stosowane były jako tylne kolumny w jednym z pierwszych zestawów kina domowego. Zestaw ten był typu 4.1, czyli 4 satelity i subwoofer. Produkowane były przez Tonsil pod koniec lat 90-tych. Przednia maskownica jest niezdejmowalna, w zestawie odkręca się tylną ściankę. Posiada on w niej wgłębienie do zawieszenia na ścianie. Wyposażony jest w pojedynczy głośnik szerokopasmowy.

    Parametry:

    • Moc znamionowa: 20 W.
    • Moc muzyczna: 35 W.
    • Impedancja: 8 Ω.
    09/12/2008 - 10:38

    Diora DML-351

    Radioodbiornik z wbudowanym gramofonem G-270 produkowany w 1970 roku. Gramofon może odtwarzać płyty o obrotach 33 i 45. Na maskownicy głośnika są poziome drewniane szczebelki. Obudowa wykonana jest ze sklejki z wyjątkiem panelu czołowego (plastik) i tylnej pokrywy (płyta pilśniowa). Odbiornik ten odbiera fale krótkie, średnie, długie i ultrakrótkie oraz UKF. Tarcza podświetlona jest dwoma żarówkami, poniżej znajduje się połączony z wyłącznikiem sieciowym potencjometr regulacji barwy tonu. Tuż obok niego zamieszczono potencjometr regulacji głośności, pięć przycisków do wyboru zakresu fal, a jeszcze dalej dwie gałki strojenia AM i FM. Na płycie tylnej zamieszczono wyjście antenowe, wyjście głośnikowe (4 Ω) oraz wejście gramofon/magnetofon typu DIN.

    diora_dml-351_1.jpeg

    Diora DML-301

    DML-301 jest monofonicznym, lampowym radioodbiornikiem w drewnianej obudowie, produkowanym w 1970 roku, przystosowanym do napięcia 220V; 50Hz, przy poborze mocy 30 W.

    W odbiorniku tym zastosowano lampy:

    • ECL86,
    • EBF89,
    • ECH81,
    • ECC85,
    • SPS6B.

    Był to jeden z ostatnich lampowych radioodbiorników. Radio ma wymiary 190×200×600, kształtem jest bardzo zbliżony do Klawesyna oraz Fagota. Obudowa wykonana jest ze sklejki, z wyjątkiem panelu czołowego (plastik) i tylnej pokrywy (płyta pilśniowa). Odbiornik ten odbiera fale krótkie, średnie, długie i ultrakrótkie.

    Fonica W-600f

    Wzmacniacz produkowany był na początku lat siedemdziesiątych przez Łódzkie Zakłady Radiowe FONICA. Jest to stereofoniczny wzmacniacz lampowy spełniający normy Hi-Fi. W przedwzmacniaczu zastosowano podwójne triody ECC83, w stopniu końcowym Lampy EL84, w układzie przeciwsobnym (Push-Pull).

    Dane techniczne:

    • Napięcie zasilania: 220 V (+5 %, -10 %); 50 Hz.
    • Pobór mocy max.: 140 VA.
    • Moc wyjściowa: 2×10 W.
    • Impedancja głośników: 15 Ω.
    • Zniekształcenia nieliniowe : około 1 %.
    • Pasmo przenoszenia częstotliwości: 35÷18000 Hz.
    • Czułość wejść:
      • Gramofon dynamiczny: 8 mV,
      • Mikrofon: 12 mV,
      • Radio: 40 mV,
      • Gramofon krystaliczny: 300 mV,
      • Magnetofon: 1,5 V.
    FONICA W600F zdjęcie
    • 17300 odsłon

    Polkolor-Schneider SVC 265

    Jest to magnetowid składany w Polsce w latach 90-tych lub od 89 roku. Jak sama nazwa wskazuje był składany z części Schneidera, ale to nie zupełnie jest tak, gdyż pierwowzór jest Funai-a, Niemcy kupili i nam sprzedali licencję.

    Dane techniczne:

    • Wymiary: 420×310×110.
    • Waga: 6 kg.
    • Systemy: PAL i SECAM; DK/BG.
    • Zasilanie: 220 V; 50 Hz.
    • Pobór mocy: 37 W.

    Inne zdjęcie: Magnetowid Polkolor - Schneider SVC 265 zdjęcie.

    SVC 265 zdjęcie
    • 9261 odsłon

    Tonsil ZgC-40-8-513

    Kolumny Tonsil ZGC 40-8-513 były przeznaczone do zastosowania w domu, wyposażone w dwa głośniki (nisko i wysokotonowy). Ich obudowa była wykonana z malowanego drewna.

    Dane techniczne:

    • Moc maksymalna: 60 W.
    • Moc znamionowa: 40 W.
    • Impedancja: 8 Ω.
    • Pasmo przenoszenia: 80÷25000 Hz.
    • Wymiary:
      • wysokość: 225,
      • szerokość: 120,
      • długość: 167.
    • Głośnik wysokotonowy: GDWK 7/50.
    • Głośnik niskotonowy: GDN 10/30.
    • Waga: 2,5 kg.
    Tonsil ZGC 40-8-513 zdjęcie
    • 24107 odsłon

    Warel DW-2008

    Naręczny zegarek elektroniczny DW-2008.

    Zegarek zbudowany przez Zakłady Elektroniczne Warel, na układzie CMOS LSI IC- 76- 4.
    Koperta wykonana ze stali nierdzewnej, posiadała dwa przyciski służące do odczytu daty i odczytu czasu. Wyświetlacz 3,5 cyfrowy, 7 segmentowy na diodach LED w kolorze czerwonym, z automatyczną regulacją jasności w zależności od oświetlenia.

    Można było wyświetlić trzy rodzaje informacji:

    • godzinę i minuty,
    • sekundy,
    • datę.

    Cyfry świeciły tylko przy odczycie lub ustawianiu zegarka. Ciekawym rozwiązaniem było umieszczenie magnesu w bransolecie, który był potrzebny do ustawiania zegarka.

    Dane techniczne:

    • Zasilanie: 3 V (2×1,5 V).
    • Baterie typu RW 44 lub SR 43.
    Warel DW-2008 zdjęcie