Konstrukcje popularne

ŁZK Prexer Fonobłysk

Kolorofon produkcji Łódzkich Zakładów Kinotechnicznych Prexer, specjalizujących się w owym czasie w sprzętach kinowych, optyce i rzutnikach. Sądząc po numerze fabrycznym (przedstawiony egzemplarz ma 792714) wyprodukowano ich dość sporo, jednak dzisiaj ciężko jest go trafić. Urządzenie jest stereofoniczne - posiada 2 rampy po 3 kanały, kolory czerwony, żółty i zielony. Zamontowane są w nich żarówki lustrzane 230V 60W E27. Możliwość pracy w trybie mono lub stereo (zmieniane przełącznikiem), regulacja czułości dla każdego kanału z osobna. Sterowanie ze stopni końcowych wzmacniacza, zamontowano również dodatkowe gniazda do podłączenia kolumn głośnikowych. Z tego, co udało się ustalić (zdjęcia w sieci i schemat), istniały dwie wersje sterownika:

    Fono błysk.jpg

    WSI Odnowa "Narew"

    Radioodbiornik stołowy monofoniczny, produkowany na licencji Diora przez WSI Odnowa Białystok.

    Konstrukcja zbudowana w oparciu o podzespoły z radioodbiornika Diora DMP-401 "Ślązak". Na panelu znajdziemy; isostat włącznika, suwakowe regulatory głośności i barwy dźwięku, 4-pozycyjny przełącznik zakresów. Reszta danych identyczna jak w Ślązaku.

    Okres produkcji przypada na lata 1977-1993.

    OR Narew zdjęcie

    Polkat Moderato 401

    Monofoniczny wzmacniacz estradowo-radiowęzłowy. Skonstruowany przez inżynierów z wrocławskich zakładów Polkat w 1974r.
    Wzmacniacz miał być tańszą, mniejszą alternatywą dla serii Forte. Konstrukcja elektroniczna jest typowym rozwiązaniem dla tranzystorów 2n3055 produkcji Thungsram, bądź częściej spotykane KD502 produkcji Tesli. Układ zasilania podobny do tego w Akordzie stereo i jego odmianach. W środku znajdziemy również transformator do zasilania zestawów głośnikowych radiowęzłowych w technice 30 lub 120V. Nie zastosowano dedykowanego złącza pod radiowęzeł a gniazda WG-2. Przedwzmacniacz prosty, dość ubogi w porównaniu do innych produktów Wrocławskich zakładów. Produkowany od 1978 do prawdopodobnie końca lat 70 w liczbie około 15 tysięcy egzemplarzy.

    20170407_152824.jpg

    Eltra Gran ZN-30

    Wzmacniacz estradowy do zastosowań gitarowo-klawiszowych.

    Budowa wewnętrzna nie wiele różni się od Eltrona 30, więc jest to podwersja. Cały koniec mocy jest zapożyczony z Eltrona, różnią się przedwzmacniaczem z wejściami na konkretne sprzęty. Niezależna regulacja każdego z wejść zapewniała możliwość szybkiej korekty brzmienia oraz wejścia duży jack dla gitar.

    Parametry techniczne zbliżone również do konstrukcji Eltron 30. Produkcja odbywała się w latach 1975-1988.

    20170407_152040.jpg

    Polkat Forte 101s

    Wzmacniacz estradowo-radiowęzłowy.

    Skonstruowany przez inżynierów firmy Polkat w 1974 r. na potrzeby systemów radiowęzłowych w placówkach użyteczności publicznej.
    Wszedł do seryjnej produkcji w 1975 r. jako pierwszy tranzystorowy wzmacniacz dużej mocy do zastosowań radiowęzłowych. Uzupełnieniem zestawu był mikser MMS-10. https://unitraklub.pl/opis/22567
    Sercem wzmacniacza jest poczwórna quasi komplementarna końcówka oparta o tranzystory 2N3055 lub KD502.

    20170407_151910.jpg

    Eltra Eltron 60

    Eltron 60 jest większym bratem Eltrona 30. Wzmacniacze są wizualnie identyczne w wersji podstawowej. Eltron 60 charakteryzował się możliwością podłączenia dwóch kolumn naraz i większą mocą niż jego mniejszy brat.

    Występował w dwóch wersja różniących się jedną płytką, w wersji podstawowej płytka wejścia czwartego była bez przełącznika czułości wejścia, zaś w wersji u była taka już możliwość. Produkcja odbywała się w latach 1977-1990 dla wersji 60, 1979-1994 dla wersji 60u.

    20170407_152155.jpg

    ZDZ Kraków wzmacniacz stereofoniczny

    Wzmacniacz stereofoniczny klasy popularnej, zaprojektowany i wykonany przez uczniów technikum na warsztatach. Założeniem tego projektu, było stworzenie wzmacniacza o podwyższonych właściwościach akustycznych. Sercem tego wzmacniacza stały się nieśmiertelne tranzystory KD-503 w parach quasi komplementarnych. Moc dynamiczna wzmacniacza wynosi 60 wat przy 8 Ohm i zniekształceniach ~1,5%. Miał pełnić rolę małego "estradowca" lub jako alternatywa dla serii PW9010.

    DSC00370.JPG

    Zatra BNS 12/3

    Mniejszy brat prostownika BNS 12/6. Produkowany w tym samym czasie. Pierwsze co zwraca uwagę, to prostota budowy i o połowę mniejsza moc wyjściowa. Prostownik był dedykowany do ładowania akumulatorów Fiata 126p, ale równie dobrze radzi sobie z większymi.

    DSC00365.JPG

    Lubartów MK-433 "Data Recorder"

    Magnetofon kasetowy, z możliwością połączenia ze wszystkimi mikrokomputerami, jako pamieć danych lub do wprowadzania danych.

    Inżynierowie z ZWM UNITRA w Lubartowie, rozpoczęli prace nad modernizacją MK-232p w roku 1979r. Wówczas powstały pierwsze mikrokomputery ZX Spektrum i Meritum z Zabrza. Modyfikacje objęły płytę główną gdzie pojawił się przełącznik wyboru trybu pracy - jako magnetofon, lub do zapisu i odczytu danych dwójkowych. Pozostałe elementy są identyczne jak w MK232p.

    Produkcja trwała do roku 1988r., kiedy zadebiutował następca - MK450 w wersji "DATA RECORDER".

    DSC00361.JPG

    ZRK MK-125 FM

    MK-125 FM to magnetofon z odbiornikiem radiowym, jego produkcję rozpoczęto w 1974r.

    Konstrukcja tego magnetofonu z radiem opiera się na niezawodnej mechanice ZRK MK-125 i MK-125ic lecz z zupełnie innym układem elektrycznym jak w klasycznym MK-125 (inne rozmieszczenie elementów elektronicznych na nowo zaprojektowanej płytce) Odbiornik radiowy jedno zakresowy zaprojektowany z dwóch modułów, bloku p.cz oraz głowicy ukf.

    Dane techniczne:

    • Zapis: dwuścieżkowy, monofoniczny
    • Prędkość przesuwu taśmy: 4,75 cm/sek.
    • Nierównomierność przesuwu taśmy: ~ 0,3 %.
    • Pasmo przenoszenia: 60 ÷ 10 000 Hz ( dla magnetofonu)
    • Dynamika: 43 dB
    • Antena: teleskopowa
    DSC_1400.JPG