Konstrukcje popularne

Unimor - Fiord 17

Czarno-biały odbiornik telewizyjny o przekątnej ekranu 17". Przeznaczony był do odbioru na 12 kanałach wg standardu OIRT w pasmach I-III. Po dołożeniu odpowiedniej przystawki możliwość odbioru w pasmach IV-V. Wyposażono go w układ regulacji barwy dźwięku i wyrazistości obrazu (przyciski "Sopran", "Bas", "Film" na przednim panelu), układ utrzymywania poziomu czerni i automatycznej regulacji wzmocnienia. Odbiornik posiadał także wyjście słuchawkowe. Włączało się je jednocześnie wyłączając głośnik przyciskiem na przednim panelu.

Fiord 17 zdjęcie

Eltra "Jowita 2"

Jedna z wersji popularnego odbiornika przenośnego. Układ elektryczny podobny do Jowity, ale z wewnętrznym zasilaczem sieciowym. Obudowa z tworzyw sztucznych z okleiną imitującą drewno na przodzie i górnym panelu. Odbiornik jest zasilany przez baterie (2×4,5 V, 6×R20), lub z sieci elektrycznej. Baterie umieszczano w wyjmowanym pojemniku, ułatwiającym wymianę. Na górnym panelu potencjometry regulacji barwy tonów niskich i wysokich, precyzer fal krótkich, przyciski długości fal. Radio posiada wejście gramofonowe/magnetofonowe typu DIN i wyjścia na dodatkowy głośnik i słuchawki. Wejście gramofonowe/magnetofonowe włącza się przyciskiem na górnym panelu.

Radio odbiera fale:

  • długie,
  • średnie,
  • krótkie 1/2,
  • UKF (OIRT).
Jowita 2 zdjęcie

Tonsil Rapsodia 200

Rapsodia 200 to podłogowe kolumny trójdrożne w obudowie typu bass-reflex. Głośnik niskotonowy to GDN 20/80/2 z polipropylenową membraną i gumowym zawieszeniem, umieszczony został na ściance bocznej. Na ściance przedniej umieszczono GDN 13/40/2 i GDWK 10/80/7 oraz zakryty plastikową siatką otwór bass-reflex. Obudowy wykonano z płyt wiórowych pokrytych sztuczną okleiną. Przednia ścianka posiadała zdejmowaną maskownicę, natomiast głośnik na bocznej ściance chroniony był plastikową siatką. Kolumny Rapsodia 200 produkowane były w latach 1997÷1999.

Dane techniczne:

  • Moc maksymalna: 200 W.
  • Moc znamionowa: 100 W.
  • Pasmo Przenoszenia: 35÷20000 Hz.
  • Impedancja: 8 Ω.
  • Efektywność: 85 dB.
  • Częstotliwości podziału: 180/3000 Hz.
img_2550.jpg

Diora MDS-440

W magnetofonie zastosowano szereg nowych rozwiązań konstrukcyjnych i układowych: wbudowany układ redukcji szumów systemu DOLBY B i C, układ AUTO-STOP, diodowy wskaźnik poziomu działający podczas nagrywania i odczytu. Sterowany był przez przyciski membranowe i elektroniczne układy przełączające. Należy zwrócić uwagę, iż mimo tego samego oznaczenia /MDS-440/, występowały wersje stylistycznie dopasowane do zestawu Diora SSL-0421 i SSL-0461 S lub Diora SSL040 i SSL042. Na zdjęciu wersja dopasowana wzorniczo do zestawu Diora SSL-0421 i SSL-0461 S.

Dane techniczne:

  • Przesuw taśmy: 4,76cm/s.
MDS 440 zdjęcie

Fonica G-602C

Gramofon z serii G-602C w wersji eksportowej.

fonica_g602c_0.jpeg

Tonsil Scherzo 350

System bass-reflex, 3-drożny, 4-głośnikowy:

sekcja niskotonowa: 2x GDN 25/80/6 15 Ω
sekcja średniotonowa: GDM 16/80 8 Ω
sekcja wysokotonowa: GDWK 10/80/7 8 Ω

"Scherzo doskonale sprawdzają się podczas odsłuchu głośnej i dynamicznej muzyki rockowej, jak również subtelnych nagrań klasycznych."

Specyfikacja techniczna:

moc znamionowa: 180 W
moc maksymalna: 350 W
impedancja znamionowa: 8 Ω
pasmo przenoszenia: 32-22000 Hz
efektywność: 92 dB
wymiary: 980x350x310 mm
masa: 26 kg
zalecana moc wzmacniacza: 50-400 W
maksymalne ciśnienie akustyczne na odległości 1 m - 114 dB
częstotliwości podziału pasma zwrotnicy - 1200/8000 Hz

Tonsil_Scherzo_350_0.jpg

Eltra MOT-663 "Dominika"

"Dominika" to monofoniczny, przenośny odbiornik radiowy produkowany od ok. 1969 r. roku w Zakładach Radiowych "Eltra". Odbiornik posiada trzy zakresy: D, S, K i monofoniczne gniazdo słuchawkowe na słuchawki 250 Ω.

Dane techniczne:

  • Odbiornik ma 7 tranzystorów:
    • AF428,
    • 2×AF428 lub SFT319,
    • 2×TG5,
    • 2×TG 50.
  • Zasilanie: 4×R6 - baterie lub akumulatory.
  • Zakresy odbieranych częstotliwości:
    • fale długie: 150÷285 kHz,
    • fale średnie: 525÷1605 kHz,
    • fale krótkie: 5,8÷10,5 MHz.

Foto 1-5 Oldradio

eltra_mot-663_dominika_0.jpg

Fonica G-450

Dane techniczne:

  • Napięcie zasilania: 220 V; 50 Hz.
  • Prędkości obrotowe: 78, 45, 33, 16 obr/min.
  • Pobór mocy z sieci: 20 W.
  • Kołysanie dźwięku: 0,5 %.
  • Szum własny gramofonu: 36 fonów.
  • Poziom wibracji: - 25 dB.
  • Siła nacisku igły: 7 g.
  • Ciężar gramofonu bez obudowy: 2,5 (z obudową 4 kg).
  • Wymiary: 360×300×135.
  • Przetwornik gramofonowy mono: UF1 lub UK-4.
fonica_g_450_0.jpeg

ZWM Lubartów MK-250 i MK-450

MK-250 i MK-450

Zakłady Wytwórcze Magnetofonów „UNITRA-LUBARTÓW” w latach osiemdziesiątych produkowały monofoniczny magnetofon kasetowy MK-250 oraz jego ulepszoną/bogatszą wersję przeznaczoną do wykorzystania jako zewnętrzna pamięć komputerowa o oznaczeniu MK–450 DATA RECORDER. Różnice między magnetofonami polegały na zmianach w torach zapisu i odczytu wymuszonych specyfiką sygnału cyfrowego. MK–450 oprócz spełniania funkcji pamięci komputerowej, po przełączeniu przełącznika pracował jak MK–250.

Podstawowe parametry techniczne:

    MK250 i MK 450 zdjęcie

    Eltra MOT-664 "Izabella"

    Izabella była jednym z pierwszych polskich przenośnych monofonicznych radioodbiorników tranzystorowych, umożliwiających odbiór na zakresie UKF. Była odbiornikiem trzyzakresowym (fale średnie, długie i UKF), posiadającym "słusznej" długości antenę teleskopową, wysuwaną z górnej płaszczyzny obudowy. Długa antena zapewniała dosyć dobry odbiór na zakresie UKF. W sprzęcie zastosowano isostatowy przełącznik zakresów fal. Radio posiadało regulację barwy tonów w zakresie wysokich częstotliwości. Wyposażone było też w gniazdo słuchawkowe.

    Eltra Izabella zdjęcie