Konstrukcje popularne

Tonsil Scherzo 110

ZgB-70-8-556 "Scherzo 110"

Dane techniczne:

  • Moc maksymalna: 110 W
  • Moc znamionowa: 70 W
  • Impedancja: 8 Ω
  • Pasmo przenoszenia: 45÷22000 Hz
  • Wymiary: 195×510×267
  • Masa: 6,5 kg.

Przeznaczenie:
"Zestawy "Scherzo 110" ZgB-70-8-556 przeznaczone są do współpracy z dowolnymi monofonicznymi i stereofonicznymi urządzeniami elektroakustycznymi."

Warunki prawidłowej eksploatacji:

  • Moc wzmacniacza nie może być większa od mocy znamionowej zestawu głośnikowego.
  • Znamionowa impedancja wyjściowa wzmacniacza nie powinna być większa niż 8 Ω.
dscf1067.jpg

Diora DMT-401/DMT-406 "Jubilat"

Diora "Jubilat" to jeden z najpopularniejszych stacjonarnych, monofonicznych odbiorników lat 70. ubiegłego stulecia. Konstrukcja ta dała początek całej serii tzw. "klocków dzierżoniowskich".

Produkcję modelu Diora DMT-401 rozpoczęto w 1971 roku. "Jubilat" umożliwia odsłuch audycji radiowych w zakresie fal długich, średnich, krótkich oraz UKF OIRT. Układ odbiornika wykonano wyłącznie na tranzystorach, z czego większość stanowią tranzystory krzemowe polskiej produkcji, zaś stopień mocy wykonano na tranzystorach germanowych, pochodzących z importu. Odbiornik posiada obudowę wykonaną ze sklejki, panel przedni wykonano z plastiku.

Dane techniczne:

  • Wymiary: 158x508x135.
  • Waga: ok. 4 kg.
  • Zasilanie: sieć 220 V/50 Hz.
88-108 zdjęcie

Diora DMP-411 "Beskid"

Unitra Diora DMP-411 "Beskid" to stacjonarny, monofoniczny odbiornik radiowy, który był produkowany w latach 70. i pierwszej połowie lat 80.Układ elektryczny taki sam jak w OR Diora DMP-413 "Giewont"oparty jest na tranzystorach z wykorzystaniem układów scalonych UL1402P i UL1211N.

Odbiornik może odbierać sygnał radiowy w zakresie fal:

  • długich: 165-285 kHz,
  • średnich: 525-1605 kHz,
  • krótkich: 5,96-9,8 MHz,
  • UKF OIRT: 65,5-73,5 MHz.

"Beskid" zasilany jest z sieci ~ 220 V/50 Hz, przy poborze mocy 10 W.

Obudowa wykonana jest ze sklejki, z wyjątkiem panela czołowego (plastik) i tylnego (płyta pilśniowa).

DMP-411_Beskid_0.jpg

Tonsil Fantazja 100

ZgB-60-4-567

Wyjątkowa jak na Tonsila konstrukcja 2,5 drożna z głośnikami nisko/niskośredniotonowymi umieszczonymi w odległości od siebie pod kątem zgodności fazowej, solidna skrzynia, zwrotnica i terminale bi-wire, belka wzmacniająca w środku.

Dane techniczne:

  • Moc muzyczna: 100 W.
  • Moc znamionowa: 60 W.
  • Impedancja: 4 Ω.
  • Pasmo przenoszenia: 40-22000 Hz.

Przetworniki nisko-średniotonowe GDN 16/40/1 7 Ω wyposażone w gumowe zawieszenie górne i polipropylenową membranę. Kopułka wysokotonowa poliamidowa bądź tekstylno-piankowa.

pl_7020.jpg

Fonica WGE-56/c

Dane techniczne gramofonu:

  • Napięcie zasilania: 220/110 V AC; 50Hz.
  • Pobór mocy: ~ 10 W.
  • Obroty talerza: 78, 45, 33 1/3 obr/min.
  • Nacisk igły na płytę: ~ 18 g.

Gramofon elektryczny typ WGE56/c służy do odtwarzania dźwięku z płyt normalno- i drobnorowkowych, nagranych przy szybkości 78, 45, 33 1/3 obr/min.

Gramofon posiada wymienną wkładkę krystaliczną dającą dobrą jakość odtwarzania. Ramię adaptera z wkładką posiada 2 precyzyjnie zeszlifowane igły szafirowe, z których jedno jest przeznaczona do odtwarzania płyt drobnorowkowych a drugie do płyt normalno- obrotowych. Szafirowe ostrze igły jest odporne na ścieranie i wystarcza do przegrania ok 2000 stron płyt.

Talerz gramofonu jest pokryty płytą gumową lub igelitową.

fonica_wge-56_3.jpeg

Fonica GS-465 "Bernard"

Stereofoniczny gramofon klasy HI-FI przystosowany do odtwarzania płyt mono i stereo z prędkościami 33 i 45 obr/min. Gramofon wyposażony w ramię R8A i "wysoki talerz", co więcej posiada on "wysokie" nóżki ze sprężynami i drewniany korpus. Jest to w sumie klasyczny Bernard z optyczną stabilizacją obrotów, opartą na tarczy takiej jak w DANIELU czy FRYDERYKU. Gramofon przystosowany jest do wieży typu MIDI, wtyk typu DIN. Oryginalna wkładka MF-101.

IMG_0939.JPG

Eltra RM-413 "Bogna"

Bogna RM 413 jest monofonicznym, przenośnym radiomagnetofonem klasy popularnej. Jest to dość rzadkie urządzenie. Choć zostało wyprodukowane w 1992 roku, to jest wyjątkowo ubogie: ma zakres OIRT, jest monofoniczne i magnetofon wymaga co chwilę regulacji mechanizmu. W sam raz nadaje się na wycieczki po przestrojeniu głowicy, bo jest dość lekki, mały, energooszczędny (na bateriach pracuje bardzo długo) i ma dość dużą moc jak na przenośne urządzenie. Ma wbudowany mikrofon, obsługuje przy nagrywaniu tylko taśmy typu IEC I TYPE I. Posiada jeden układ scalony Philips do syntezy radiowej i obwodu heterodyny, magnetofon i wzmacniacz zrealizowany jest na tranzystorach.

eltra_rm-413_bogna_1.jpeg

Eltra RMS-812 "Manuela 2"

Przenośny radiomagnetofon polskiej produkcji. Wygląd podobny do RMS-818 "Manuela 3", lecz pozbawiony wskaźnika wysterowania. Nie posiada też gniazda anteny zewnętrznej i możliwości odtwarzania taśm metalowych.

Dane techniczne:

  • Moc wyjściowa: 2x 2 W.
  • Zasilanie: 220 V AC lub 13,5 V DC (baterie 9x R20).
  • Elektronika: tranzystory oraz układy scalone.
  • Odbierane zakresy: fale długie, średnie, krótkie oraz UKF 65,5÷74 MHz.
  • Wymiary: 540x160x126 mm.
  • Waga: ok. 4,6 kg.

Fotografia pochodzi z serwisu oldradio.pl.

manuela2_8.jpeg

Tonsil ZgC-80-8-559

Tonsil ZgC-80-8-559

Trójdrożny, czterogłośnikowy zestaw stereofoniczny produkowany przez wrzesińskie zakłady ZWG Tonsil.
Konstrukcja zestawu opiera się na dwóch przetwornikach nisko-tonowych GDN 20/40 4 ohm, średnio-tonowym 10/60/2 oraz na przetworniku wysokotonowym, kopułkowym 9/80/2.

Dane techniczne:

  • Moc znamionowa: 80 W.
  • Impedancja: 8 Ω.
  • Pasmo przenoszenia: 50-20 000 Hz.
  • Efektywność: 90 dB.
  • Wymiary: 845x320x270 mm.
  • Ciężar: 18 kg.
PL__0565.JPG

Eltra MOT-722 "Monika"

Przenośny, miniaturowy odbiornik radiowy "Monika" jest przeznaczony do odbioru stacji radiofonicznych na falach długich, średnich i krótkich. Produkowany przez co najmniej 13 lat (1973-1986).

Radioodbiornik ten jest zasilany bateryjnie (4x R6).

Wyposażenie w gniazdo słuchawkowe umożliwia odbiór za pomocą słuchawki.

Antena ferrytowa zapewnia kierunkowy i bezzakłóceniowy (cytat z instrukcji obsługi) odbiór programu na zakresie fal długich, średnich, a także krótkich (brak anteny teleskopowej).

W latach 74-75 produkowano w kolorowych obudowach. Na 100% żółtej (zdjęcie), pomarańczowej i ponoć w czerwonej

Prawdopodobnie produkcja tak wyglądała:
1 - MOT-722, bez wytłoczenia 722 z tyłu, skala lewo - prawo,

monika2.jpg