Diana to jeden z pierwszych tranzystorowych stereofonicznych odbiorników klasy standardowej.
Radioodbiornik pojawił się w 1972 roku. Jest w pełni tranzystorowy. W jego konstrukcji znajdziemy tranzystory germanowe i krzemowe.
W radiu można znaleźć podobieństwa z Fagotem, z którego zaadaptowano płytę główną z głowicą. Stereo-dekoder na diodach i tranzystorach, końcówka na tranzystorach mocy typu AD dysponuje mocą 2x5 Watów. Impedancja 8 Omów.
Dedykowany zestaw głośnikowy TONSIL ZGZ 10/1, na głośnikach kobaltowych, skrzynki politurowane, podobnie jak skrzynka odbiornika.
Zobacz także: Diora DSL-201